اندیشه های تمدن ساز

باید همه احساس کنند که مسئولیت ایجاد تمدن اسلامیِ نوین بر دوش آنهاست. رهبر معظم انقلاب

اندیشه های تمدن ساز

باید همه احساس کنند که مسئولیت ایجاد تمدن اسلامیِ نوین بر دوش آنهاست. رهبر معظم انقلاب

جنبش letter4u

Reba.ir

اندیشه های تمدن ساز

من با اطمینان کامل می‏گویم: این هنوز آغاز کار است، و تحقق کامل وعده‏ ی الهی یعنی پیروزی حق بر باطل و بازسازی امت قرآن و تمدن نوین اسلامی در راه است:
«وَعَدَ اللَّهُ الَّذِینَ آمَنُوا مِنْکُمْ وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ لَیَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِی الأَرْضِ کَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِینَ مِنْ قَبْلِهِمْ وَ لَیُمَکِّنَنَّ لَهُمْ دِینَهُمُ الَّذِی ارْتَضی لَهُمْ وَ لَیُبَدِّلَنَّهُمْ مِنْ بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْناً یَعْبُدُونَنِی لا یُشْرِکُونَ بِی شَیْئاً وَ مَنْ کَفَرَ بَعْدَ ذلِکَ فَأُولئِکَ هُمُ الْفاسِقُونَ»
نشانه‏ ی این وعده ی تخلف‏ ناپذیر در اولین و مهم‏ترین مرحله، پیروزی انقلاب اسلامی در ایران و بنای بلندآوازه ی نظام اسلامی بود که ایران را به پایگاه مستحکمی برای اندیشه ی حاکمیت و تمدن اسلامی تبدیل کرد.
پیام رهبری به کنگره عظیم حج - 17/09/1387

کانال ما در سروش:
https://soroush-app.me/channel/tamadonsazan

احترام و خوش‌رویی هنگام بخشش

آقانورالدین

احترام به کسی که از بخشش آدمی برخوردار می‌گردد، نشانه‌ی بزرگ منشی و عُلوّ همت و مروت دینی ست. از سوی دیگر، معذرت خواهی از طرف مقابل به هنگام اعطای وجوه، بیانگر کم شمردن بخشش از سوی بخشنده است و این نکات ارزنده در همه یافت نمی‌شود. چه بسیار کمک‌ها که به واسطه منت و تحقیر و ...، از ارزش حقیقی‌اش تهی می‌گردد.

بخشش مرحوم آقا به طلاب با کمال خوش رویی و اعتذار بود و بدینسان، احترام طرف مقابل را نگه می‌داشت و انعام خود را کوچک می‌شمرد و این خود، از دستورات بزرگ اخلاقی ست که نه تنها اسلام، بلکه هر وجدان بیداری آن را ستایش می‌کند و بدان ارج می‌نهد.

هر کس از او در خواستی داشت، بدون هیچ مضایقه ای برآورده می‌کرد، ولو اینکه سوال کننده فردی به دور از معنویات، معصیت کار و بی توجه به شرع به حساب می‌آمد. مگر نه این است که ائمه ما (علیهم السلام) دوست و دشمن را از مراحم و کمک خود بهره‌مند می‌ساختند و حتی در مقابل اهانت آنان، با حلم و طلاقت وجه با آنان رفتار می‌کردند. مگر نه این است که بدخواهان ائمه، اغلب پس از اینکه قرین الطاف امامان معصوم ما می‌شدند، از اعمال گذشته شرمسار، و به سوی طاعت و دوستیِ اهل بیت رهسپار می‌گشتند.

بی تردید رفتار خوب و مهرآمیز پیشوایان دین با معصیت آلودگان، خود مِفتاحی بود که دریچه سعادت را بر قلب آن‌ها می‌گشود و آنان را به فکر و تعمق در حقانیت ائمه و پایبندی به فرامین دین می‌انداخت.

نقل می‌کنند «روزی، مردی که مرتکب بعضی معاصی می‌شد- خدمت آقا آمد و طلب کمک نمود، آقا پنج تومان به او عنایت کرد. پس از دور شدن آن شخص، به ایشان گفتند : این مردی که از شما کمک خواست فلان است. آقا فرمود: بگویید بیاید! اطرافیان گمان کردند آقا می‌خواهد پول را پس بگیرد، اما با کمال تعجب دیدند مبلغ دیگری هم بدان افزود. این موجب ازدیاد تعجب آنان شد. علت را جویا شدند. آقا قریب به این مضمون جواب دادند: شایسته نبود دنبال معصیت رود، اما رفته، این دلیل نمی‌شود که از حق خوراک و پوشاک هم محروم و یا محکوم به نیستی شود؛ و در ضمن از حرف‌های شما متوجه شدم مخارج مشروعش زیاد است، مورد بعدی که کمک شد، بدان جهت بود

آری، بزرگواری‌اش در افقی وسیع درخشش داشت و مهر و عطوفت و انسان دوستی‌اش، بزرگ‌ترین تأثیر را در جذب نا آگاهان و آلودگان، به سوی تدین و عبادت ایفا می‌کرد و گرنه حضرت به خوبی موارد تجرّیِ به فسق را می‌دانست و تمییز بین موعظه اخلاقی و آن را به خوبی واجد بود.

انتخاب شده از کتاب اویس زمان و نور عالمان

 

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">